زندگی ویروسی

یه عادت بدی داره و اونم اینه که خیلی به حرف دیگران اهمیت میده.

ازم انتظار داره درسمو به سرعت نور دوهفته‌ای تمام کنم و برگردم همزمان با یه فرد مناسب آشنا شم و درگیر ازدواج کردن هم بشم و سرکار هم برم!

به اندازه کافی استرس دارم و درگیر کمال‌گرایی میشم این انتظاراتش درباره آینده بیشتر تر تر نگرانم می‌کنه. نکنه نتونم؟نکنه نشه؟نکنه نکنه نکنه ....

دیشب یه لحظه کلافه شدم ازدستش و بهش گفتم چرا اینقدر گیری رو آینده و ناراحتش کردم. الان عذاب وجدان رفتارمم دارم.

خب عزیزدل من وقتی میدونی من آدم بیشعوری‌ام چرا حرفایی میزنی که میدونی جوابم چیه🤦‍♀️😭